" I need a little room to breath. "

 

 

เหมือนอากาศจะอุ่นขึ้นนิดๆ รึเปล่า

แต่ก็ยังสามารถสร้างความทรมานทรกรรมให้ฉันอยู่ดี -*-

 

ชอบฤดูหนาวตรงที่เป็นฤดูกาลที่น่ารักดี ^^

เทศกาลนู่นนี่  ได้ใส่เสื้อผ้าแบบวินเทอร์ๆ  ได้ใช้ผ้าพันคอ

เพื่อนบอกว่าอากาศเย็นๆ ของฤดูหนาวทำให้คนเราอยากใกล้กัน

จริงๆ แล้วมีความใฝ่ฝันอยากจะใส่โค้ท  พันผ้าพันคอ  ใส่รองเท้าบูทอะไรแบบนั้นเลยนะ

ชอบแฟชั่นฤดูหนาวมาก  แต่หน้าหนาวของประเทศไทยก็ไม่ได้เอื้อขนาดนั้น

 

ถึงแม้ว่า....จะแพ้อากาศหนาวก็เถอะ  (- -")

 

 

 

 

 

 

อยู่ๆ ก็นึกถึงอาจารย์ที่สอนภาษาฝรั่งเศสสมัยมัธยมขึ้นมา

ตอนได้ข่าวล่าสุดซึ่งก็นานมาแล้ว   อาจารย์ไปเรียนต่อฝรั่งเศสแล้ว

จารย์เป็นคนที่หัวนอกสุดๆ  เวลาเรียนด้วยแล้วเหมือนเรียนกะจารย์ฝรั่ง  ชอบๆ

ชอบเพราะบรรยากาศรอบตัวจารย์จะสบายๆ แฟร์ๆ อายุจารย์แกก็ยังไม่เยอะด้วย  เรียกเป็นมาดมัวแซล  มีอาจารย์อีกคนเป็นมาดาม (คนนี้นี่ก็จำไม่ลืมเหมือนกัน  ในความเคี่ยวววว   555+)

เจอหน้ากันก็ขอกอดไรงี้  และก็พยายามทำความเข้าใจในความเป็นเด็กนักเรียนของแต่ละคน

บางทีโมโหก็สอนด้วยภาษาฝรั่งเศสซะงั้น

แกชอบการโต้ตอบ  การแสดงความคิดเห็น  ก็แน่ล่ะ  อยู่เมืองนอกมานาน

มีให้ทำเครป  เอานงเนยไรของฝรั่งเศสมาให้กินด้วย

บางทีคุยด้วยก็เผลอใช้คำพูดเหมือนเพื่อน  แต่เป็นคำพูดที่สุภาพนะ

มีตอนนึงในห้องตะโกนโหวกเหวก  เฮ้ย  คาบต่อไป......แบบเรียกแต่ชื่อจารย์เพียวๆ ไม่มีคำนำหน้า

จารย์แกขำแล้วถามว่า   นี่ถามจริงเหอะ  แล้วเรียกอาจารย์ว่าไรเนี่ย

ก็เลยบอกไป  เอาจริงๆ เลยนะ  เรียกอาจารย์เจี๊ยบ   (ชื่อเล่นแกนั่นเอง)

 

ช่างเป็นช่วงเวลาที่ผ่านมานานเหลือเกิน  ฮ่า~

 

 

 

 

การกระทำทุกอย่างย่อมจะมีเหตุผลของมัน  มีที่มาที่ไป

ไอ้รักแท้ไม่มีเหตุผลนี่ไม่ต้องนับนะ   555

คนเราเวลาที่ถูกทำ ถูกว่ากล่าว  หรือพูดถึงอะไรซักอย่างที่ทำให้รู้สึกไม่ดีขึ้นมา  ก็มักจะคิดว่าตัวเองเป็นผู้ถูกกระทำอยู่เสมอ  จนบางทีก็ลืมคิดย้อนไปว่าทำไม  ลืมคิดย้อนไปว่าเพราะเราทำอะไรรึเปล่า  ถึงได้รับผลแบบนี้  ถึงได้ถูกว่ากล่าวหรือพูดถึงแบบนี้

ยิ่งบางคนที่มีคำพูดคนอื่นเป็นอิทธิพลต่อการกระทำของตัวเองมาก  ผลสะท้อนก็ยิ่งมากขึ้นจนบางครั้งก็ไม่รู้จักทางสายกลาง

เพราะเขาได้รับการบอกแบบนี้  เขาจึงแก้ปัญหาโดยการเลือกที่จะทำแบบนี้

แต่คนเราก็มักจะคิดถึงแต่ "เขาเลือกที่จะทำแบบนี้" โดยลืมนึกถึง "เพราะเขาได้รับการปฏิบัติหรือบอกกล่าวมาแบบนี้"

บางคำพูด  บางคนอาจลืมได้ภายในเวลาแค่ชั่วข้ามวัน  แต่มันอาจฝังใจคนบางคนได้เป็นเดือนเป็นปี

ถ้าอย่างนั้นคุณจะโทษเขาอีกรึเปล่าที่เขาลืมยากเอง

ในเมื่อคุณยังลืมง่าย  แล้วเขาผิดรึเปล่าที่ลืมยาก

ดังนั้นก็ไม่มีใครผิดเลยดีกว่า  เพราะผลกระทบของการกระทำใดๆ ย่อมส่งผลถึงแต่ละคนอย่างแตกต่างกัน

 

เราไม่คิดว่า  ลืมเรื่องเก่าๆ ไปซะบ้างจะได้หายเครียด  จะเป็นวิธีที่ดีที่สุด...เสมอไป

ถ้าอย่างนั้นคนเราคงไม่ต้องรับผิดชอบคำพูดใดๆ ของตนเองโดยสิ้นเชิง

ซึ่งก็ไม่ได้หมายความว่าจะต้องมานั่งระวังทุกกระเบียดนิ้ว  รับผิดชอบทุกพยางค์

โอย  การใช้ชีวิตอยู่บนโลกนี้ก็ยากพออยู่แล้ว  มันจะนักหนามากมายอะไรขนาดนั้น

 

เพราะเราอยากจะเป็นคนที่ระวังและรักษาคำพูดของตัวเองได้มากกว่านี้

แต่ดูเหมือนว่าก็ไม่สามารถพัฒนาอะไรได้ซักที

ทำอะไรไปซักอย่าง พูดอะไรไปซักอย่าง  แล้วสิ่งที่คิดได้ภายหลังก็คือ  ชั้นน่ะทำผิดพลาดไปอีกแล้ว

จนกลายเป็นมิสเตอร์มิสเทค  5555+

ทำให้คำขอโทษดูจะไร้ค่าขึ้นทุกที

 

 

 

 

ปล.

- อาหารซีพีนี่ของเค้าดีจริงๆ  ไก่เทอริยากิก็อร่อยยย

- โจ~~~ เว็บมาสเตอร์เว็บแฟนคลับนายใจร้ายมาก  ฉันดูคลิปนั้นไม่ได้  ฮือ T^T แค่ภาพก็รู้แล้วว่าจะทำบ้าอะไรขนาดไหน

- มือกรูจะแข็งอยู่ละ  แต่รู้ว่ามันผิดที่กรูเองล่ะที่หนาวจะตายห่านแค่อุณหภูมิ 24 น่ะ

- บล็อกเนี๊ยเค้ามีไว้พูดคนเดียว  ถึงแม้บางทีจะเหมือนตั้งใจเล่าอะไรให้ใครฟังก็เถอะ  เพราะรู้ว่ามีเพื่อนๆ กันแค่ไม่กี่คนที่เข้ามาอ่านบ้าง  แต่จุดประสงค์ก็ยังเป็นการพูดคนเดียวอยู่นะ  เพราะมันคือบล็อกที่แทนความคิด ยังไงก็ขอบคุณคนที่แวะเข้ามาหาเรากะนังโจนะ ^^